Referenties

'Vanuit zijn brede ervaring, warme persoonlijkheid en heldere visie hij als geen ander in staat om jou én jouw organisatie naar het volgende niveau brengen.’

Johan van de Velde is voor mij als ondernemer & oprichter van ICM opleidingen & trainingen vele jaren een zeer waardevolle coach – zakelijke sparringpartner geweest. Hij verstaat absoluut de kunst om zich op effectieve wijze met de actuele vraagstukken op management- en directieniveau te verbinden. Vanuit zijn brede ervaring, warme persoonlijkheid en heldere visie is hij als geen ander in staat om jou én jouw organisatie naar het volgende niveau te brengen.
Bijna 10 jaar lang heeft hij een zeer belangrijke bijdrage geleverd aan de uiterst succesvolle ontwikkeling van onze organisatie, met bijna 400 medewerkers in 2022. Zijn inbreng heeft (mede) geleid tot een sterke, positieve organisatiecultuur en uitstekende financiële cijfers. ICM is meerdere malen verkozen tot één van de beste opleiders van Nederland en bekroond tot 1 van de 10 beste werkgevers in Nederland.
Iedere professional op management- en directieniveau die bewust de tijd neemt en investeert in een coach – zakelijke sparringpartner als Johan wordt meer dan beloond. Dit is mijn ervaring en stellige overtuiging. Om vanuit visie, rust en ruimte naar de next level te groeien. Zowel zakelijk als persoonlijk!

Ik wil graag even terugblikken op een hele dag met jou wandelen en in gesprek zijn. Voor mij had het sowieso de functie om mijn hart te luchten over iets heel emotioneels wat een paar dagen geleden gebeurd was. Maar het ging allemaal veel verder dan dat. Ik ging die dag iets beleven wat met mijn grondprobleem te maken had.

Het voelt heel vertrouwd en veilig in jouw buurt. Het wandelen is fijn omdat je tegelijkertijd in de beweging bent en de prachtige natuur heeft ook nog een relativerende en helende werking. Je maakt niet vaak mee dat iemand je zo lang en zoveel liefdevolle aandacht geeft en op precies het goede moment je even een spiegel voorhoudt of iets verrassends zegt waar je wat aan hebt. Vooral je humor spreekt me erg aan. Met humor weet je de valkuilen van ons ego te duiden.

Je bent ook open over jezelf waardoor het makkelijker werd om mezelf bloot te geven. Je bent een goed voorbeeld van iemand die zichzelf niet meer in de weg loopt en in contact staat met je binnenwereld. Het gezegde “walk your talk” komt bij me op. Dat geldt zeker voor jou. Zoals je weet ben ik geïnteresseerd in de oplossing van het (mijn) ik-probleem en vond het dan ook inspirerend om met jou daarover van gedachten te wisselen. Je bent een ervaringsdeskundige die steeds naar essentie zoekt of eigenlijk niet meer zoekt. Dat geeft mij moed en inspiratie om op die weg verder te gaan.  Heel erg veel dank hiervoor.

Een groet vanuit mijn hart, Menno

Johan van de Velde is een bijzondere man. Hij is als geen ander in staat om te luisteren vanuit het midden. Alsof er geen goed of slecht is in deze wereld, en dat is precies de basishouding die een goede coach zou moeten hebben.

Willem Wilmink schreef in een van zijn gedichten:

'k heb in andere straten
en steden verkeerd,
ik heb veel ondervonden
en best wat geleerd.
Ben al ver op mijn weg
van de wieg naar de kist
en wat ik bijleer lijkt steeds meer
op wat ik al wist
in de Javastraat.

Dat deed me denken aan Johan. Hij weet zijn cliënten terug te brengen naar wat ze eigenlijk diep van binnen wel weten, maar die ze misschien zijn kwijt geraakt. Johan kijkt samen met zijn cliënt naar wat nu wezenlijk belangrijk is in het leven. Wandelend, om te ervaren wat de menselijke maat is.

Wat Johan voor mij zo bijzonder maakt, is dat hij daadwerkelijk zijn eigen pad loopt, zonder zich door een ander te laten afleiden. Hij laat de kaders niet door een ander bepalen, maar bepaalt die zelf. Hij onderzoekt wat hij ten diepste wil en doet dat ook - op zijn manier, zoals het hem past. Dat maakt dat ik graag met Johan wandel, omdat het mij herinnert aan wat ik ten diepste wil. – Esther Honkoop

Leen Zevenbergen, ondernemer en auteur van het managementboek van het jaar 2007. Laten wij samen een boek schrijven.
Dat was mijn reactie tijdens een inspirerende wandeling met Johan van de Velde van Essentis. Dat gaan we misschien ook doen!
Hij kan boeiend verhalen over zijn ervaringen uit het volle leven.
Voor nu één advies: ga wandelen met die man of boek een sabbatical van één dag.

Mr. Drs. S. van den Elst: "Ik had van te voren niet een goed beeld over het hoe en wat van
onze wandelingen.
Mijn werkgever wilde graag dat wij gingen wandelen, hij vertelde er enthousiast over omdat hij er
zelf ook veel aan had gehad.
Wandelen met een personal coach, eerst één wandeling om te kijken of het klikt tussen ons. Na
onze eerste wandeling voelde het heel vertrouwd tussen ons en verbaasde het mij dat ik zo tegen
iemand die ik nog nooit eerder ontmoet had, over alles kon praten.
Tijdens onze 2e wandeling hadden we het over “gewoon doen en zeggen wat goed voelt”. Je zei dat
ik dan binnen twee weken veel zou zien veranderen; ik moet zeggen dat ik in eerste instantie dacht
“ja zal wel”. Na twee weken had ik wel het idee dat ik anders tegen mensen aankeek, maar niet
gevoel dat er nou veel veranderd was. Na onze laatste wandeling denk ik daar toch anders over: de
laatste wandeling had ik het gevoel dat ik volledig mezelf was. Ik ben er achter gekomen dat ik kan
“dichten”, dat ik dingen gewoon moet doen en dat het dan lukt. Waar ik vooral blij mee ben, is dat
ik richting andere mensen mij veel vrijer voel en gedraag; in het verleden had ik altijd de neiging
om eerst te kijken om te zien hoe iemand is en op mij reageert voordat ik meer mijzelf was/kon
zijn. Ik merk dat ik nu meer direct zeg wat ik ergens van vindt en wat voor mij goed lijkt/voelt en
dat mensen dit daardoor andersom ook doen en zich richting mij ook vrijer voelen en vrijer
reageren.
Mijn verhouding met en tot mijn vriendin is ook ten positieve veranderd; ook richting haar ben ik
vrijer/opener. Zij piekerde altijd veel en vroeg mij dan hoe ik over dingen dacht;. Nu kijk ik anders
tegen zaken/mensen aan en zie ik meer dat ik dingen anders wil of juist niet wil. Ik praat nu met
haar ook over dit soort zaken. Leuke is dat dit inderdaad ook effect heeft op haar; Wat werk betreft,
merk ik dat ik ook directer/vrijer bezig ben, ook richting klanten en dat zij nu ook
makkelijker/vrijer/vertrouwder richting mij reageren. .
Onze sessies zijn veel waardevoller gebleken dan alle trainingen en cursussen die ik in het verleden
heb gehad, daar kan ik kort over zijn: die zijn eigenlijk totaal niet te vergelijken. Dat waren altijd
algemene verhalen; nooit één op één, geen tijd om er iets mee te doen want op naar het volgende
onderdeel, geen terugkoppeling na paar weken/maanden, eigenlijk meer een verplichting dan
nuttig, veel te globaal en gericht op iedereen, niet op jou persoonlijk.
We hebben nu vier ontmoetingen gehad waarbij we hebben gewandeld, de zon op hebben zien
komen en de inwendige mens alle ruimte heeft gekregen.
Wij hebben gesproken over voor iemand werken, samen werken, met iemand werken; werkgever,
werknemer, collega’s. Vroeger heb ik altijd gezeten in de situatie van “werken voor”. Dit betekende
voor mij hoofdzakelijk (delen van) projecten uitvoeren die op mijn bureau kwamen liggen en verder
weinig contact met buiten; geen controle en zicht op wat er verder met het dossier gebeurt of bij
client speelt. Vaktechnisch hele leuke dingen gedaan, maar ik ben het toch steeds meer als een
beperking gaan zien; ik zag alleen niet echt een uitweg om daar verandering in te brengen.. Hoe
langer ik nu het geleerde in de praktijk breng hoe beter het voelt. In eerste instantie was het
wennen, in het begin zat ik toch nog meer in het stramien van “werken voor", omschakeling naar
echt samen werken ging langzaam. Nu gaat dat al anders, dingen zelf oppakken, cliënten die naar
mij vragen, (over)zicht hebben op wat er speelt, mensen bijsturen. Samen zaken afwerken, dat
scheelt ook nog veel energie en je behoudt een helder overzicht. Zo ben je veel productiever en ik
moet zeggen dat bevalt mij prima. Het kan nog beter, maar daar gaan we zeker komen. We gaan er
iets moois van maken. Het maakt mij in elk geval een blijer en gelukkiger mens.
Kortom, bedankt.

In het begin van dit jaar kwam ik in contact met Johan van de Velde van Essentis uit Wierden.
Mede door drukte en het feit dat ik licht dyslectisch ben, gun ik me vaak niet de tijd om een website
helemaal door te lezen. Maar deze keer boeide de site www.essentis.nl me zo bovenmatig dat ik er
alle tijd voor nam en niet alleen Johan’s verhaal, maar ook de interviews met anderen in één adem uitlas.
Normaal ben ik zeker geen huilebalk, maar ik was diep geraakt en ontroerd en kon mijn tranen niet
bedwingen. Hoewel vaak de intentie aanwezig is om op een artikel te reageren, blijft het er even zo
vaak ook bij. Drukte, laksheid, hoe pak ik het aan, maar vooral is het niet gek, om zomaar een
‘vreemde’ deelgenoot te maken van mijn zielenroerselen? Een stukje van jezelf prijs geven aan
iemand die je helemaal niet kent.
Deze keer besloot ik toch over te gaan tot actie. Ik stuurde Johan een mail, schreef hem openlijk
over mijn beroering en mijn emoties. Binnen een half uur nam hij telefonisch contact met me op.
Een gesprek vol emoties volgde, ik stortte mijn hart uit en we maakten een afspraak voor een
persoonlijke ontmoeting. Vreemd vond ik het, iemand die ik helemaal niet kende, nooit ontmoet had
maar die toch zo vertrouwd voelde.
Die ochtend van onze eerste ontmoeting, vloeiden er nog heel veel tranen. Buiten stormde het
ontzettend, maar van binnen heerste er een totale rust. Geen vervelende stoorzenders, zoals radio,
telefoon, gsm of anderen, die op ongelegen momenten binnen lopen. Vanwege de storm werd de
geplande wandeling gewijzigd in een bescheiden blokje om. Niet alleen de tijd, maar het echte
luisteren en de oprechte belangstelling, die Johan voor me had, voelde als een warme deken. Waar
vind je dit nog in ons vaak jachtige leven? Waar draait het om in ons leven, de ‘fraaie verpakking’ of
is het de mens zelf? Open staan voor anderen, maar bovenal jezelf blijven. Ik kreeg het gevoel, dat
er een deur opengezet was, of wellicht zette ik deze zelf open, waaruit een stroom van emoties
en opgekropte gevoelens rijkelijk vloeide. Het muurtje dat ik normaal als een vorm van
zelfbescherming om me heen had gebouwd, brokkelde langzaam af. Het voelde als een bevrijding
en het gaf me veel ruimte en lucht. Johan’s gebaar met open armen, zie ook het logo van Essentis,
blijft in mijn gedachte, sta open voor anderen en je zult de meest bijzondere mensen ontmoeten.
Het zal je echte rijkdom brengen. We hebben veel gepraat en met een overweldigend rijk gevoel
keerde ik huiswaarts. De storm buiten werd steeds heftiger, maar daarentegen de innerlijke rust
was een weldaad. Het deed me denken aan een oud gezegde van Confucius die ik onlangs had
gelezen :
“De wijze zoekt wat in hem zelf zit, de dwaze zoekt daarbuiten”
Een tweede ontmoeting verliep minder emotioneel, maar de sfeer van openheid was wederom
aanwezig, vertrouwd en eerlijk. Hoewel het er aanvankelijk op leek, dat ook deze keer de wandeling
in het water zou vallen, brak in de loop van de morgen toch de zon door. Genoeg stof om over te
praten en de tijd vloog om. Hoewel natuurlijk bekend, is het toch belangrijk, die spiegel die je wordt
voorgehouden. Het verleden is niet te veranderen en de toekomst niet te voorspellen, maar we
moeten leven in het heden. Alleen vandaag telt, dit is de eerste dag van de rest van mijn leven. Ook
heb ik geleerd om op een andere manier naar dingen te kijken, gemaakte fouten niet als een
negatieve ervaring te zien, maar ze positief om te buigen als lering om het een volgende keer
anders en hopelijk beter te doen. Een leerproces, dat een levenlang zal doorgaan. Door de positieve
ervaring en uitwerking ervan wil ik vaker dan voorheen, doen wat m’n hart me ingeeft en mijn
mitsen en maren meer naar de achtergrond duwen. Tenslotte heeft mijn eerste spontane actie (het
contact opnemen met Johan ) al tot vele positieve ervaringen en gelukkige momenten geleid.
Johan, ik vond het fantastisch jou ontmoet te hebben, afsluitend met de hoop en de verwachting dat
we nog eens vaker samen een stukje mogen oplopen.
Ik heb bewondering voor je, hoe jij in het leven staat en hoe je de negatieve feiten van een
vervelende ziekte, zo positief hebt weten om te bouwen.
“Tegenslag is de beste gelegenheid om te tonen dat men karakter heeft”, Seneca
Dit geldt zeker voor jou Johan.
Nogmaals bedankt.

Johan is gek op wandelen.
Toen ik met hem wandelde liepen we langs het strand.
Ik was het idee van tijd en afstand kwijt. Johan begon namelijk meteen met praten en hij zei net
die dingen die ik op dat moment moest horen. Er was niets belerends of instruerends in wat hij
zei. Het was meer een aangename stroom van inzichten die langzaam door mij heen spoelde.
Inzichten die pas later post vatten en soms lang na de wandeling zomaar ineens opdoken. Hoe
het ook zij, het was echt plezierig om gewoon naast hem voort te lopen en te genieten van de
branding en het gezelschap.
Soms stopt Johan ineens met wandelen. Dat is echt bijzonder. HIj kijkt je aan of niet. Hij zegt iets
of niet. Er lijkt niet veel te gebeuren. Soms wordt er ook iets benadrukt; een inzicht, een emotie,
een mooi natuurbeeld.
Al dat wandelen, praten, stoppen heeft een natuurlijk ritme en er ontstaat een innerlijke stilte als
alles langzaamaan op de juiste plek valt. Voor mij is dat een zeldzame ervaring. UItgeput door de
dagelijkse stroom van beslommeringen voelt het als thuiskomen.
Dat kan wandelen met Johan met je doen.

Een gesprek met Johan is een feest. Een wandeling met hem levert meer op dan een week werken. Hij brengt je als mens verder en dat wil ik als ondernemer, zowel voor mijn klanten als mijn collega’s (werknemers).
Voor mijn collega’s is Johan het vertrekpunt van een volgende stap in hun carrière. Mensen die ik al jaren als collega ken veranderen ineens in positieve zin, geweldig. Ze halen veel meer uit zichzelf en hun baan dan voorheen.
Hij geeft mensen met minder doen meer energie en tijd, dat is Johan"

Wanneer we op reis gaan bepalen we waar we naar toe willen en plannen de route. We zoeken zekerheid dat we aankomen op de plaats en tijd die we willen. Ons leven is ook een reis, alleen
niemand heeft een plattegrond of een reisroute. Wij houden niet van onzekerheid.

Wat veel mensen dan ook doen is zekerheid zoeken in aannames
over het leven. Dat geeft wat schijnzekerheid om je onderweg niet totaal verdwaald te voelen of zelfs heel zeker over te komen. Sommigen liegen zelfs zo tegen zichzelf dat ze gaan geloven wat ze
denken. Maar we zijn dan ver weg van waar het om gaat; het is niet de essentie.
Johan heeft geleerd te zijn. En in het hier en nu kijkt hij eens rustig om zich heen naar wat er is. Hij gaat als ontdekkingsreiziger het leven in en vertrouwt op een goede reis, sterker nog, hij heeft een
goede reis. Die houding stelt hem in staat om, vanuit dit vertrouwen in wat is, juist wel te focussen op de essentie. In de gesprekken die hij voert vallen hem dan snel de "praatjes" en soms zelfs
"leugens" op die voor de mede-wandelaar als waarheid worden gezien.
Er volgt een vraag of verhaal met een boodschap.
Wandel met deze man!

In het begin van mijn werkzame leven was ik erg onzeker.
Onze gesprekken hebben er toe geleid dat ik veel zelfverzekerder door het leven ga.
Onze samenwerking heeft mij gebracht van een onzekere trainee tot een succesvolle salesmanager.
Ik ben ondergedompeld in een bad van onvoorwaardelijk vertrouwen in mijzelf. Ik heb ontzettend
veel plezier in mijn werk gekregen en heb tevens een goede band met mijn klanten opgebouwd.
Zowel privé als zakelijk ben ik een erg gelukkig en compleet mens geworden.
Heel erg bedankt.

Johan heeft mij nooit gezegd wat ik moest doen, maar goed naar mij geluisterd en soms verteld over zijn eigen ervaringen. Het was voor mij een "terug roepen" naar mijn bron om vervolgens in te
zien dat het in beginsel allemaal gaat om het handelen vanuit je eigen ziel. Een confrontatie met je diepste zijn.
Ik ben steeds beter in staat om zelf te kiezen voor mijn humeur en stemming. Dus ondanks dat soms dingen tegen zitten of nog niet zo ver zijn, lukt het me beter om steeds lekkerder in mijn vel te zitten. In mijn huidige leven ben ik steeds meer in staat vanuit een bepaalde
rust en afstand te "kijken" naar hoe het leven zich voltrekt, zonder dat ik daar direct een maximale invloed op wil hebben. Dat geeft een rust, in zowel mijn hoofd als in mijn doen.
Ik heb je brochure gezien. De adel van de eenvoud is wat mij daar pakt. Dat is waar het om gaat.
Ik denk dat je een overzichtelijke brochure hebt waarin je aangeeft wat er gedaan kan worden. Het beschrijven van ervaringen zou een welkome aanvulling kunnen zijn, omdat men dan aangegeven
krijgt wat het met mensen gedaan heeft. Het blijft moeilijk om te beschrijven wat het kan doen, ervaringen daarentegen geven dit duidelijker aan.
Tot de volgende wandeling.

Tijdens de vroege ochtendrit naar Wierden heb ik mij verschillende keren afgevraagd wat mij te wachten stond. Ondanks dat iedereen bij ons op kantoor inmiddels (meerdere) gesprekken met jouw had gehad hebben ze mij volledig in het duister gelaten wat mij te wachten stond. Afgezien dat we gingen wandelen en daarbij wat zouden gaan praten.
Ik moet eerlijk zeggen dat ik het een nuttige ochtend vond. De enorme rust zo ’s ochtends vroeg en de opmerkingen/vragen van jou op bepaalde gebieden doen je dan veel nadenken. Vooral om ook
eens kritisch naar jezelf te kijken. Dingen die ik doe, die ik zeg, of juist niet zeg. Ik betrapte mij er zelfs op dat ik na het gesprek af en toe bij mezelf naging waarom ik iets op een bepaald moment zei,
en de manier waarop ik het zei.

In een gesprek op het werk kreeg ik in de gaten dat de persoon tegen wie ik het had mij niet goed begreep. Normaal zou ik ook proberen het toch duidelijk te maken maar was de kans groot dat er irritatie optrad in mijn stem, zeker als het in mijn ogen kindeenvoudig was. Nou heb ik bewust drie stappen terug gedaan en als snel bleek dat we er zo uit waren.
Met andere woorden: observeren, spiegelen en reageren.
Dat was even iets praktisch.

Wat ik verder erg prettig vond was het verhaal van het bewust worden dat je ook moet zeggen waar het op staat op het moment dat iets je niet bevalt, ook al is de relatie nog zo leuk. Ongetwijfeld ben
ik in het verleden in deze situatie terecht gekomen en zal ik hier in de toekomst ook terecht komen.
Alleen zal ik hier nu eerst anders tegen aan kijken. Uiteraard ligt de grens van dingen die je niet bevalt bij iedereen anders. Nu moet ik er wel bij zeggen dat ik vrij makkelijk ben. Ik maak niet snel
problemen van iets. Dit komt volgens mij ook voort uit het vrij eenvoudig kunnen uitschakelen van negatieve emoties.

Waar ik na de tijd ook nog regelmatig aan heb terug gedacht was je opmerking over het geloof. De conclusie dat ik in “goed” geloof, daar was ik nooit opgekomen, maar het klopt helemaal. Zoals sommige
vrienden wel eens zeggen: Joris goedbloed. Voor mij is het vaak de gewoonste zaak van de wereld, terwijl dat voor anderen wellicht niet geldt. Daar stond ik dan ook nooit bij stil. Nu dus wel. Bewust
worden van hele normale dingen.

Zoals hierboven al gezegd vond ik het een erg nuttige ervaring.
Ik heb begrepen dat we nog vaker op pad gaan. Ook dat zal ongetwijfeld een leerzame ontmoetingworden.

De tweede wandeling:
Allereerst gewoon heerlijk om zo ’s ochtendsvroeg te wandelen.
Door de gesprekken wordt het koppie niet leeg, maar ga je nadenken over diverse dingen die heel normaal zijn in het leven, maar waar je nooit zo bij stil staat, althans ik niet.
Dingen gebeuren, en het is wel eens goed om bij mezelf na te gaan waarom dingen gebeuren, of in ieder geval trachten erachter te komen en je eigen rol daarin objectief te bepalen. Niets gebeurt
immers zomaar.
Verder hebben we het nog even gehad over de eerste wandeling.
De punten waar we het nog weer even over hebben gehad waren voor mij de punten die jij hebt aangedragen en die ik toen al het meest opvallend vond.
Ik denk hier nog regelmatig aan terug.
Bewust worden!
Zoals jij het samenvatte kon/kan ik me helemaal in vinden: je vond mij een evenwichtig persoon.
Beetje vreemd om dat van jezelf te zeggen maar zo ervaar ik het zelf ook. Ik ken niet snel extremen in welk opzicht dan ook, totdat het me echt te ver gaat.

Nog steeds pluk ik de vruchten van de vreugde van mijn ochtendwandeling met jou. Wat een inspiratie geeft dat! Heel fijn en bedankt dat je mij dit hebt laten meemaken. Ik wandel veel, zie op- en ondergaande zon vanuit ons huis, maar om het zo mee te maken, eenheid voelen met alles om je heen, doet erg goed.
Ik kan mij voorstellen dat je deze ervaring graag met anderen wilt delen en de kracht ervan wilt laten ervaren. Het is goed om te horen niet bang te zijn. Het is goed om naar jezelf te luisteren en dat je dit weer hebt bekrachtigd.
Ik vond het fijn om naar elkaar te luisteren, bevraagd te worden en stil te zijn. Zo'n wandeling heelt de mens.

Wat ik bijzonder vond aan Essentis en aan onze ontmoeting. Ik heb toen jammer genoeg niet direct dingen op papier geschreven. Maar wat me raakte is dat jij mensen terug wilt voeren naar de essentie van hun bestaan. Naar doen wat ze te doen hebben. Naar eerlijkheid en openheid die ten grondslag ligt aan contact tussen mensen, dus ook aan het zakendoen. Ik denk dat juist in de wereld van ondernemers veel 'onechtheid', oneigenlijke motieven en 'roleplaying' het contact bepaalt. Ik vind het bijzonder dat je de levenslessen die je geleerd hebt door ziek te zijn, door wil geven aan mensen zonder dat zijzelf zo'n hoge prijs (ziekzijn) voor die wijsheid hoeven te betalen. Het hebben van liefde, respect en aandacht voor jezelf en anderen is belangrijker dan kost wat kost veel geld verdienen. Daar leef je niet voor. Je had het over delen wat je hebt. Dat je daardoor niet minder overhoudt, maar meer. Dat is ook mijn idee. Maar soms is dat wel moeilijk in een maatschappij die deels draait om allerlei
economische drijfveren. Hoe verdien ik mijn brood als ik alle sympathieke, ideële initiatieven een veel lager tarief reken? Dat gaat alleen goed als daar meer commerciële, beter betaalde opdrachten
tegenover staan. Maar als die er even niet zijn? Er op vertrouwen dat ook dat weer goed komt. En zelf dat blijven doen waarvan je gelooft dat het het goede is.
Ik vind de vorm die je gekozen hebt ook heel bijzonder: wandelen in de natuur, ondertussen geef je je wandelpartner de gelegenheid zijn of haar verhaal te vertellen en luister en adviseer je. Eigenlijk
is de wandeling op zich al de boodschap: rust nemen om tot jezelf te komen en te kunnen onderscheiden wat de moeite waard is en wat niet, tijd nemen om te zien wat de essentie is waar het om draait. In de natuur zijn en je daardoor laten inspireren. Ik heb me na onze wandeling voorgenomen om veel vaker te wandelen. En dat doe ik inmiddels ook. Kleine ommetjes en af en toe een wat grotere wandeling. Dat geeft me de kans op adem te komen en energie op te doen in plaats van weg te lekken uit al die kleine gaatjes in 'mijn fietsband'.
Onze ontmoeting gaf me vooral een gevoel van herkenning. Dat er meer mensen op dezelfde manier in het leven staan. Dat ik daar niet alleen in sta.

Een wat vreemde gewaarwording om zes uur in de ochtend in het duister naar een bestemming te rijden om daar te gaan wandelen. Niet zomaar, maar wandelen in je eigen leven en levenswijze.
Gelukkig liep ik niet alleen maar was vergezeld van een gids die meeliep , die de weg wees en de route kende. Maar veel belangrijker voor mij waar ik me veilig bij voelde.
Toch kwam de uitnodiging om te vertellen over mijn leven tot nu toe als een verrassing. Ik heb dit immers al vaker gedaan, lekker rationeel vertellen wat je kwijt wilde en vooral niet meer.
Nu echter kwam deze vraag al lopende weg en op een of ander manier kwam de vraag verder als de ratio en raakte deze mijn emotionele deel.
Gelukkig was er af en toe pauze om te genieten van de stilte of om te luisteren wat de gids mij vertelde.
Ronduit indrukwekkend was de zonsopgang, bijna vergelijkbaar met wat, ik achteraf gevoeld en bedacht heb, mijn emotionele “zonsopgang“.
Zo pratend, etend en rustend hebben we een eind gelopen.
Veel van de ervaringen die ik die ochtend heb gehad waren in de uitvoering niet nieuw, natuurlijk heb ik wel eens vaker op een bankje gezeten en wel eens gegeten in het bos.

Toch moet ik zeggen dat het volkomen anders voelde, het trof een diepere laag die ik klaarblijkelijk al lang niet meer gebruikt had.
Nu terug kijkend weet ik ook wat mij het meest heeft gebracht. Het terugkeren op je schreden om bij een boom te kijken, niet een keer maar meerdere keren. Een openbaring om zo te ervaren dat
rondstappen in je verleden en er steeds weer naar terug keren niets brengt. Toen begreep ik ook waarom mijn vader mij ooit eens bedankt heeft voor een toespraak die ik voor hen (vader en moeder) mocht houden ter gelegenheid van hun … huwelijksfeest. Ik heb daar gezegd dat een feestdag een moment kan zijn waarop de ploegende boer zijn ploeg stil zet en achterom kijkt naar wat hij al gedaan heeft. (dus niet terug gaat maar kijkt) om daarna weer verder te ploegen met de blik vooruit om rechte voren te trekken in het land.
Immers is het zoals je zei, dat een ploegende boer die achterom kijkt (voortdurend) geen rechte voren maakt en zo loopt hij de kans om met ploeg en al in de sloot te belanden.
Nu een maand later, als ik dit uittyp, merk ik dat ik veel van die ochtend heb geleerd, dat ik nog veel moet oefenen om mij dat eigen te maken. Maar eigenlijk voor het eerst heb ik gemerkt hoe goed het is om oplossingen in je zelf te zoeken of duidelijk om steun vragen. Dit blijft moeilijk maar ik probeer dit geregeld te doen.(oefen).
Johan bedankt voor deze les, bedankt dat je mee bent gelopen, naast me, letterlijk en figuurlijk.

Na de tweede wandeling kan ik het volgende melden:
Het gaat lekker maar ik wil nog wel graag een keer weer een gesprek, zeg maar om wat praktische vaardigheden op te doen als dingen anders gaan, er zeg maar "onverwachte kinderen" aankloppen
die in eerste instantie alleen de mens in verwarring brengen.
Alle goeds voor het nieuwe jaar, met de wens daarbij dat het niet alleen het vinden en het delen mogen doorgaan maar ook het behouden. Dit brengt mij namelijk op het volgende, in tegenstelling
tot de vorige keer was het nu uitkijken naar en verwachtingsvol op stap met jou.
Tegelijk merk in het gebrek aan ervaring, omdat ik snel eigenlijk automatisch weer schiet in het eigen kunstje van veel zeggen dan hoeft er niet gevraagd te worden en dan blijft het veilig.
Tussen haakjes.
(Gelukkig geeft zowel de omgeving als jij weinig krimp als het daarom gaat en och ik ervaar het verlaten van een oud kunstje om dit in te wisselen voor een nieuwe, duurzamere manier toch als
waardevoller).
Maar zoals je al opmerkte tijdens de wandeling mijn geoefendheid ligt erg laag nog, niet over praten maar "gewoon doen", Jezelf zijn dus. Wel merk ik na deze wandeling dat ik gemakkelijker kom tot,
wat voor mij dan als essentie geldt. Een lastige zin, waarmee ik eigenlijk uit wil drukken dat het leren om je kinderen thuis te halen en te laten zijn veel oefening nog van mij vraagt maar dat het op sommige terreinen al wat beter gaat. Wat mij verder is bij gebleven is de energie die dit oplevert en hoe helend dit kan werken.
Een ware bevrijding.
Al met al begint de moed weer te komen om op eigen benen te lopen en niet met de krukken en van pillen. Ik mis daardoor een stukje innerlijke warmte. Lopend in de regen, verlangend en
vertrouwend dat maakt ruimte, vrijheid en vrede. Samen gevat in het woord liefde. Dank voor die ervaring. Het is goed om opnieuw te leren lopen.

Meine Harkema RA, ondernemer en oud-collega TIB Advies
Ik heb ervaren dat bij het wandelen met Johan en daardoor het bewegen naar de essentie, het contact met mijn gevoelens gemakkelijker en sneller te maken is.
Het is alsof ik me meer opgenomen kan voelen in de Eenheid.
Daardoor is het logischer, gemakkelijker te accepteren dat ik ben die ik ben. Er hoeft minder, alles is goed.
Daarbij is het heel fijn dat Johan weet waar ik het over heb en die in dezelfde acceptatie van de natuur staat, van "er is wat er is" en dat is goed, zelfs heel goed.
Dank, Dank, Dank!

Evenwicht.

In het leven gaat nu eenmaal niet alles vanzelf. Iedereen is gevormd door hetgeen zijn pad heeft doorkruist.
Opvoeding, geloof, vriendschap, ziekte of dood zijn enkele van de vele factoren die ons evenwicht kunnen ontwrichten.
Niemand ontkomt eraan. Anders gezegd: “de ploeg graaft zich steeds dieper de akkers in”.
Zo was het ook bij mij: geleefd (worden) door de omgeving, verwachtingen en succes van anderen nastrevend; De handrem erop!
Anders gezegd: “bang om het leven ten volle te leven omdat we bang zijn het verkeerd te benaderen.”
En dan opeens…... besef ik dat het anders moet kunnen.  Vele wandelingen hebben Johan en ik hierover gesproken.
Wie ben ik?
Waar wil ik heen?
Waarom leef ik zo reactief?
Ken ik mezelf wel?
En tenslotte:
Ben ik niet degene die ZELF inhoud aan het leven moet geven?
Johan leerde mij volledig mijzelf te zijn en mijzelf te vertrouwen. Hierdoor kon ik mezelf totaal overgeven aan het nu, de universele liefde, het volle leven.
Is het me gelukt?
Absoluut!
Johan, BEDANKT! "

“Werk aan je eigen verlossing.Wees niet afhankelijk van anderen.”
Boeddha

Toen ik met Johan ging lopen zat mijn hoofd vol met ballast en zat ik niet lekker in mijn vel. Voor mijn gevoel zat ik gevangen en kon ik geen kant op. Johan heeft mij geholpen om de zaak weer op de rit te krijgen. Tijdens zijn wandelingen was hij een luisterend oor voor mij. Iemand die mij begreep en ook door vroeg op dingen. Net zo lang tot dat het mij duidelijk werd en dat ik er weer zelf over kon nadenken. Aan het lied "het tuinpad van mijn vader" heb ik goede herinneringen. Het pad dat ik met hem gelopen heb was in het begin vol met troep. Aan het eind van het pad was de weg weer schoon en kon ik weer aan de toekomst werken. Ik ben Johan dankbaar voor het feit dat hij op zijn eigenzinnige eigen manier mij de spiegel heeft voor gehouden waardoor ik ben gaan beseffen dat het leven draait om de essentie; namelijk je eigen gevoel volgen. Dan komt het altijd goed. Doen wat je hart je ingeeft en leren luisteren naar je geest en je lichaam is zeer belangrijk.
Het lopen in de natuur is voor mij nu heel belangrijk geworden om te ontspannen en te kunnen nadenken over hetgeen je op dat moment bezig houdt. De balans houden tussen werk en prive is de uitdaging welke mij in de toekomst staat te wachten.
Met de bagage welke ik van Johan heb mee gekregen weet ik zeker dat het gaat lukken.
Dit geldt zowel voor mij als voor andere mensen.
Johan bedankt.

Een wandeling met Johan van de Velde is altijd verrassend.
Met prikkelende vragen en onverwachte wendingen zijn de gesprekken nooit voorspelbaar, maar altijd creatief.
In onze ontmoetingen bleek dat we veel gemeen hebben.
Door te wandelen ontdekken mensen hoe weldadig het is als je onbekommerd kunt nadenken.
Tijdens een wandeling kan een stilte van een paar minuten verrijkend zijn. In een 'spreekkamer' is zo'n stilte meestal spannend en belemmerend.
Tijdens het wandelen met Johan voelen mensen de vrijheid om hun levensverhaal 'puur' te vertellen.
Bij Essentis worden mensen geholpen om weer te gaan putten uit hun bron en komen daardoor tot bloei.
Dat is prachtig werk.

Johan, het goede gevoel achtervolgt mij na onze bespreking. Die gave heb je bij mensen en dat heb ik ook bij Niverplast gezien. Ik heb met eigen ogen mensen zien groeien en daardoor konden zij
hun plek vinden in de organisatie.
De wandeling was geweldig.
Vrouw zijnde vergelijk ik de wandeling met een voorjaarsopruiming in huis, de ramen wijd open en doorblazen de boel.
Het was weer heerlijk en heel verhelderend.

Een drietal jaren ben ik verbonden geweest aan Niverplast BV te Rijssen als directieadviseur waarvan twee maal een kortere periode als directeur.
De intensieve samenwerking met Niverplast heeft onder andere bestaan uit het coachen van directie, personeel en organisatie.
Energiemanagement in de organisatie na het letterlijk en figuurlijk een container naast de deur zetten en ordners, bureauladen, kasten en zolders op te ruimen. Eerst met de bezem door de organisatie en later de stofkam op een gepaste wijze gehanteerd.
Het spiegelen van de organisatieprocessen heeft gezorgd voor een optimalisatie van de winst en een besparing op de operationele- en (inkoop)kosten van meer dan veertig procent bij een verbetering
van de kwaliteit van de producten en de geleverde diensten.
- Gert Jan Nieuwenhuis, dga. Niverplast: “Johan heeft mij geleerd terug te gaan naar de essentie van het ondernemen”.

Ik heb erg genoten van onze wandeling. Ik vind het een mooie manier om nader tot elkaar te komen. De frisse buitenlucht maakt een serieus gesprek niet zo beladen. Je kunt elkaar aankijken
als je dat wilt, maar je kunt ook van de natuur om je heen genieten.
Als mens ervaar ik jou als iemand die zo open is en dicht bij zichzelf staat, dat je goed in staat bent om een luisterend oor te bieden en mensen ook echt te begrijpen. De 'korte verhaaltjes' die je vaak
vertelt over dingen die je hebt meegemaakt zijn soms net 'simpele raadseltjes'. Als je er even over nadenkt snap je de diepere betekenis achter een betrekkelijk eenvoudig verhaal. Dat is mooi. Als ik er nu aan terugdenk vond ik het echt een onvergetelijke wandeling. Twee - in principe - vreemde mensen, die een kort maar intens moment met elkaar delen. Alsof je elkaar al jaren kent. Dat is bijzonder."

Johan, jij hebt de gave om bij mensen een opening te vinden zodat alle gevoelens naar boven kunnen komen, zowel positieve als negatieve gevoelens. Door de gesprekken met jou kom je weer
terug bij je eigen bron. Door de rust en de eenvoud krijg je ruimte en wordt je weer één met jezelf.
Het is zo belangrijk om bij je eigen bron te blijven en om het gevoel weer te krijgen zoals ik mij voorstel bij een kind dat verbonden is met de moeder via de navelstreng.
Het mooiste moment van de wandeling vond ik het lopen in het bos en het terug kijken in een laantje naar de tunnel (je weet vast wel wat ik bedoel) dat gaf een heel mooi gevoel, zo van dat ik
nog heel ver moest lopen in mijn leven voor ik daar door heen kon gaan. Ik zag het als een soort opdracht. En ook het leuke gesprek naar die toekomst heb ik als heel warm en leuk ervaren.

Deze man heeft zich aan alle afspraken gehouden, een man een man, een woord een woord.